Köşe Yazıları

“Hayatta fevkalade hiçbir hadise yoktur. Her şey birbirinin aynısıdır.” Barbaros Uzunöner’in yazdığı, Batuhan Baygın’ın yönettiği, dramaturjisini Özlem Dilan Atakul dekor ve kukla tasarımını Efe Arslan, kostüm tasarımını Neşe Hatun, ışık tasarımı Bora Ediz, müzik tasarımını Umut Mert Dabage, afiş tasarımını Adem Sanin’in, yapımcılığını Nova Productions ve Kadıköy Eğitim Sahnesi’nin üstlendiği …

Bir Fısıltı ” Korku, gölgelerin kalbidir…” Melek Timurlenk’in ilk kitabı ” Bir Fısıltı ” Ange Yayınları etiketiyle raflarda yerini aldı. Yazar şöyle diyor : ” Eğer bu satırları okuyorsan, bir şey seni buraya getirdi. Belki sen de bazen sessiz kaldın, görünmez oldun, anlaşılmadın. Ama bil ki: Senin sesin değerli. Senin …

Adları : Rozali, Verjin ve Anika'ydı

Nermin Yıldız’ın yazdığı Çağan Irmak’ın yönettiği ” ADİLE Naşit ” filmini hayranlıkla izledim. Necip Naşit Özcan’dan dinlediğim Adile Naşit’i hatırladım birden.Şan Tiyatrosu’nda izlediğim ” Yedi Kocalı Hürmüz “, ” Hisseli Harikalar Kumpanyası “, ” Hababam Sınıfı “, ” Şen Sazın Bülbülleri “, ” Sezen Aksu Aile Gazinosu ” geldi aklıma …

Bu ülkede uzun zamandır siyasetin sesi halkın sesini bastırıyor. Meclis kürsüsündeki tartışmalar, ekranlarda saatler süren polemikler, sosyal medyada birbirini boğan fikir fırtınaları… Ve bütün bu gürültünün ortasında, bu ülkenin gerçek sahipleri olan vatandaşlar sessizliğe mahkûm edilmiş durumda. Ekonomi daralıyor, enflasyon cep yakıyor, kiralar uçmuş, faturalar taşınamaz hale gelmiş; ama hâlâ …

Türkiye televizyonculuğunda bazı isimler vardır; gürültü çıkarmaz, manşetlere ihtiyaç duymaz, kendini anlatmak zorunda hissetmez… çünkü yaptıkları iş zaten onlar adına konuşur. İşte Mehmet Çam tam olarak böyle bir isim. O, bu ülkenin ekran hafızasına sessiz ama sarsıcı bir imza atmış, vizyonuyla kitleleri şekillendiren ender televizyon dehalarından biridir. Galatasaray’da başlayan, Sorbonne’da …

Gökhan AKTEMUR’un yazdığı, Yiğit SERTDEMİR’in yönettiği ” Merhaba Çocuk” 7’den 87’ye her yaştaki izleyiciye seslenen son derece başarılı bir yapım… 1800’lü yıllar.Selanik. Hayalleri olmayan, hayal kuramayan hiçbir çocuk büyük adam olamaz, öyle değil mi ? Mustafa’nın da uçsuz bucaksız, sınır tanımaz hayalleri vardı.Gün gelecek tüm hayallerini gerçekleştirecekti… Mustafa Kemal ATATÜRK’ün …

Bazı insanlar marka kurar, bazıları anlam yaratır. Müberra Yıldız ikinci gruptan. Onun kurduğu “Mübshine”, takıdan çok bir iyilik fikri… Harbiye’de içilen bir kahveyle başlayan hikâyesi, şimdi binlerce kalpte parlıyor. Harbiye’de bir kafede buluştuk. Kahveler taze, hava serin, şehrin kalabalığı biraz uzakta kalmış. Masamın karşısında, gözlerinde bir ışık taşıyan genç bir …

Erenköy’de bir kafede, bir kahve eşliğinde sohbet ederken, Cüneyt Arda Pamuk’un yanında olmak, yıllardır takip ettiğim bir sanatçıyı daha yakından tanımak büyük bir keyifti. Samimi, derin bir sohbetin ortasında, ekranlarda ve sahnelerde gördüğümüz Cüneyt Arda Pamuk’tan çok daha fazlasını keşfettim. O, sadece bir oyuncu değil, aynı zamanda bilge bir insan. …

“Ben sana geldim Tomris. Ben sana geldim ama ayaklarım tozlu, dizlerim yaralı. İleride saçlarım olmayacak belki de. Beni böyle de kabul eder misin? Dizlerimin yarasına, olmayan saçlarımın yokluğuna aldırış etmeden sadece beni ben olduğum için, ruhumu kabul eder misin?” ” Bu kitap, benim için yalnızca bir kitap değil, ” diyor …

YAŞAMLA BARIŞIK BİR KADININ SAVAŞI… Bir erkek, bir kadın ve bir çocuk yalanı ve yalanlarla örülü dünyayı devreden çıkarmak için bir araya geldiler. Üçü de gerçeğe inanıyordu Eski dünyanın unutulan doğrularına. Ama zamanla inananlar azaldı, çünkü yalan dünya güç vaat ediyordu. Ve güç, dostluğu, arkadaşlığı, hatta sevgiyi bile yok ediyordu. …

Nişantaşı’nın o zarif sokaklarında buluştuk Gizem Altay’la. Kahvesini yudumlarken bile gözlerinde o tanıdık ışıltı vard, bir tasarımcının, bir sanatçının, hatta biraz da hayalperestin ışıltısı… Uzun süredir yakından takip ettiğim bu özel kadını dinlerken, aslında sadece bir moda yolculuğuna değil, kendi çizgisini cesurca inşa eden bir vizyona tanıklık ettiğimi hissettim. 1992 …

Günümüzün en sessiz ama en yaygın bağımlılığı: dijital ekranlar. Ve bu bağımlılıktan en çok etkilenen kesim ne yazık ki çocuklarımız. “Biraz daha oyun… biraz daha video…” derken zaman akıp gidiyor; ama onlar bunun farkında bile değil. Ancak artık sadece uyarılar yetmiyor. Çocuklara bu kaybı anlatmak değil, hissettirmek gerekiyor. İşte tam …

Adana Tadında Çocukluğum ” ,( Kanon Kit.,2025 ) adlı kitabın arka kapak yazısını okurken duygulandım : ” Leyla’nın kaleminden çıkan bu ilk kitap, sizi Adana’nın sıcacık evlerine, çocukluğun huzur dolu anılarına ve unutulmaz sofralarına davet ediyor. Aile bağlarının gücü, anne-kız sevgisinin derinliği ve dostlukların samimiyeti satır aralarında yeniden hayat buluyor. …

90’lı yıllarda ara ara spor yazıları yazarken yazılarımı mizahi bir dille kaleme alırdım. O dönemlerde kaç kez adliye koridorlarında süründüğümü hala hatırlayamam. Şimdi Yeni Çağrı Gazetesi’nde yazılarımı bu üslup ile değil daha ciddi bir şekilde kaleme alırken son yazımı tıpkı yıllar önce kaleme aldığım gibi kaleme alırsam nasıl olur ve …

Aktör, Yönetmen, Belgeselci Can Doğan Doğan bu defa bambaşka bir çalışmaya imza attı.Ve William Shakespeare’in ünlü eseri ” Macbeth ” i yapay zeka ile rock opera olarak hazırladı.Üstelik hiçbir yönetmenin kolayca bir araya getiremeyecaği bir kadroyla : Aziz Sarvan , Bahtiyar Engin, Begüm Yazıcıoğlu, Can Doğan, Ercan Şendaş, Erkan Can, …

Ne tuhaf, değil mi ? İnsan otoritesiyle kendinden çok daha güçlü bir canlıya boyun eğdirebiliyor. Masumiyetin yok olduğu bir çiftlikte yaşıyorlardı.Bıkmışlardı.İnsansız, efendisiz yaşamak, Hayvanizm Ruhu’nu yeniden canlandırmak istiyorlardı. Oysa, değişen hiçbir şey olmayacaktı.Her şey bir öncekinin tekrarıydı sadece.Hatırlamak tehlikeliydi mesela.Sessizlik bir tehdit.Görmek dayanılmaz olduğunda, neye, nasıl inanacaklardı ? Madem bütün …

İstanbul’un gürültüsüyle yarışan tek şey varsa, o da sahnelerden yükselen repliklerdir. Benim için o replikler, sadece bir tiyatro metninin parçası değil; çocukluğumun fısıltısı, gençliğimin yankısı ve kimliğimin temelidir. Çünkü ben, İstanbul Şehir Tiyatroları’nın kulislerinde büyüdüm. Sahne tozuyla yoğrulmuş bir hayatın içinden geçtim. İşte bu yüzden Şehir Tiyatroları benim evimdir; duvarları …