Serdar Karadeniz “Yakınlar Bana Memo Der”

Memo çocuk yaşta yetişkinliğe zorlanan bir çocuktur. İlgisiz bir baba, sessiz bir anne ve baskıcı bir babaanneyle yaşayan Memo, sevgi ve güveni yalnızca kömürlüğünde bulur.

Okuldan, evin gürültüsünden ve yoksulluktan kaçtığı bu küçük alan, onun kendine ait tek dünyasıdır.

Hayatındaki tek sığınak; arkadaşı Dombili, sevdiği Elif ve kimseyle paylaşmak istemediği kömürlüğüdür.

Toplumsal baskılar, eğitim, parasızlık ve aile içindeki duyarsızlık Memo’yu büyümek istemediği hâlde büyümeye zorlar.

Oyun, “Evlenince Düzelir” anlayışıyla kurulan mutsuz evliliklerin ve okutulmayan kız çocuklarının bedelini, bir çocuğun gözünden çarpıcı ve duygusal bir dille ele alır.

Memo’nun kömürlüğe saklanma isteği aslında hayattan kaçamayışının ve görünür hâle gelişinin simgesidir.

Celil Yüce’nin oynadığı tek kişilik oyun toplumsal bir yarayı sade ama etkili bir anlatımla sahneye taşmaktadır.

Celil Yüce’nin yazıp,oynadığı oyunu Yiğit Cesaret yönetmiş. Ve kostüm tasarımını Elçin Baştaymaz’ın hazırladığı Işık tasarımını
Yiğit Cesaret
Proje tasarımını Güneş Çetinkaya
Dekor tasarımını Çağrı Işık ve Yağız Cesaret üstlenmiş.
Hareket tasarımı ise Gülnara Golovina gerçekleştirmiştir.
“Bana Memo Derler” oyununu izlemenizi tavsiye ederim.

Serdar Karadeniz / Magazinname.com