Yeni tiyatro sezonu daha perde yeni açılmışken nur topu gibi bir tartışma doğurdu!
Adı: Hülya Avşar ve “Kanlı Nigar”!
Avşar’ın tiyatroya çıkacağı duyuruldu, bizim tiyatro camiasında olağanüstü hâl ilan edildi! Kalemler kuşanıldı, sanatın namusunu kurtarma operasyonu başladı!
Suç belli: “Hülya Avşar tiyatrocu değil!”
Doğru! Ama kadın henüz sahneye adım atmadı. Bizimkiler çoktan oyunu izledi, hükmü verdi, infazı gerçekleştirdi!
Maşallah, tiyatro camiası oyunculuktan müneccimliğe terfi etmiş!
GİŞE BAŞARISI BAŞKA, SAHNE BAŞARISI BAŞKA!
Yıllardır boş koltuklardan yakınanların, Hülya Avşar’ın salon doldurma ihtimali karşısında huzursuzlanması da ayrı bir komedi!
Sanki tiyatroya seyirci gelmesi sanat suçu!
Bir de ödül meselesi var…
Bizim sanat dünyasında ünlü isimlerin ödül törenlerinde hatırlanması pek şaşırtıcı değil. Malum, törenin de reytinge ihtiyacı var!
Sanat sanat içindir ama kırmızı halının da bir hatırı vardır!
Elbette şöhret bilet sattırır, yetenek ise alkış kazandırır.
Tam da burada sevgili dostum ve üstadım Pınar Çekirge’nin sık sık söylediği o söz aklıma geldi:
“Ne kadar ünlü olursan ol, eğer tiyatro sahnesinde başarısız olursan o sahne seni kusar!”
Haksız mı? Sahne, şöhrete değil, performansa bakar!
Bunu anlamanın tek yolu da oyunu izlemek!
PERDE AÇILSIN, KRİSTAL KÜRELER KAPANSIN!
Hülya Avşar belki tökezleyecek, belki de herkesi şaşırtacak.
Ama bizimkilerin bildiği kesin. Herhâlde provalara astral seyahatle katıldılar!
Yeter ki jüri, perde açılana kadar sabredebilsin!
PRÖMİYERE GELMEYENLERİN ELEŞTİRİYE DEVAMI TAM!
Bizim tiyatro dünyasında bazı meslektaşların prömiyerine gitmek, NASA’nın astronot programına kabul edilmekten daha zor!
Davetiyeler gönderilir, koltuklar ayrılır...
Ama o akşam herkesin mutlaka bir işi çıkar. Kiminin provası vardır, kiminin başı ağrır, kiminin de nedense tam o saatte sanat aşkı söner!
Meslektaşını alkışlamaya gelince eller ceplerde, eleştirmeye gelince parmaklar klavyede!
Anlaşılan bizim camiada tiyatroya gitmek isteğe bağlı, eleştirmek ise anayasal hak!
Çünkü bazen mesele sanatın geleceği değil, başkasının alkışlanma ihtimalidir.
Bizim tiyatro camiasında dayanışma nutukları röportajlarda bol, prömiyer koltuklarında seyrek!
Ne diyelim...
Bizim tiyatro dünyasında bazen en uzun soluklu oyun sahnede değil, kuliste oynanan “Hasetlik” oluyor!
Kamil Hızer / Magazinname.com
Yorumlar (0)
Henüz yorum yazılmamış. İlk görüşü siz bildirin!
Fikir Belirt