Ne tuhaf, değil mi ? İnsan otoritesiyle kendinden çok daha güçlü bir canlıya boyun eğdirebiliyor.

Masumiyetin yok olduğu bir çiftlikte yaşıyorlardı.Bıkmışlardı.İnsansız, efendisiz yaşamak, Hayvanizm Ruhu’nu yeniden canlandırmak istiyorlardı.

Oysa, değişen hiçbir şey olmayacaktı.Her şey bir öncekinin tekrarıydı sadece.Hatırlamak tehlikeliydi mesela.Sessizlik bir tehdit.Görmek dayanılmaz olduğunda, neye, nasıl inanacaklardı ? Madem bütün hayvanlar eşit olduğu halde, niçin bazı hayvanlar daha eşitti ? Hani bir hayvan, hiçbir koşulda bir başka hayvanı öldürmeyecekti ? İki bacaklılar düşman, dört bacaklılar dostlarıydı…asla giyinmeyecek, içki içmeyecek, yatakta yatmayacaklardı.

Olsun, kurallar bozulabilirdi.

Şimdi düşünüyorum da, Boxer, Muriel, Benjamin, Mollie, Clover, Squealer, Bonapart ve diğerleri o kadar tanıdık, bildik kimliklerdi ki…

Ebru Üstüntaş’ın izleyici daha ilk andan itibaren avucunun içine alan, enerjik, başarılı, hemen tüm karakterlerin gerçekten yaşadığını duyumsatan rejisi, sahne üzerinde ritm ve temponun tüm oyuncular tarafından gerçekleştirilmesini sağlamış.

Oyunculukların hiçbiri, ama hiçbiri rol yapmıyor, oynuyor. Belli ki eserin özünü, sözünü, iç dinamiğini, simgesel özelliğini iyi alımlamışlar.

Dekor, kostüm tasarımlarını beğendiğimi, özellikle belirtmek isterim.

Şan Üstüntaş ” İkinci Perdenin Başı “nın ardından ” Hayvan Çiftliği “nde de müzisyen kimliğini ortaya koymuş.

Ciddi bir emek ürünü olan ” Hayvan Çiftliği ” ni izlemenizi öneririm.

Hayvan Çiftliği’nin Künyesi :

Yazan: George Orwell

Uyarlama: Peter Hall

Yönetmen: Ebru Üstüntaş

Süpervizor: Oya Başar

Piyanist: Kaan Kayaoğlu

Müzik/Beste: Şan Üstüntaş

Ses Işık Tasarım: Sıla Camgöz

Oyuncular: Yusuf Akbulut, Buse Cihan, Deniz Cömertpay, Müzeyyen Dural, Esin Kuzu, Sibel Has, İremsu Teker, Melda Gençdal, Mustafa Burak Tunçbilek, Muhammed Ünlü

Yapım: Değirmen Yapım

Yapımcı: Can Yücel

Pınar Çekirge / Magazinname.com

Bir yanıt yazın