Yapımcılığını Tiyatro Pera'nın gerçekleştirdiği, Anton Çehov'un yazdığı, Nesrin Kazankaya'nın dilimize kazandırdığı, düzenlediği ve yönettiği " Martı " adlı oyunun dramaturgluğunu Şafak Eruyar, dekor ve kostüm tasarımını Cemre Bulak, dekor ve kostüm uygulamasını Eylül Ceren Kığılı, ışık tasarımını Güney Can Yılmaz üstlenmiş.

" Ama bu göl bir martı gibi beni kendine çekiyor..." 

Nesrin Kazankaya ( Arkadina ), Barış Yalçınsoy ( Trigorin ), Alican Öztürk ( Treplev ), Meva Gökalp ( Nina ) yaratıcı, inandırıcı, kusursuz oyunculuklarıyla sarsıcı, belleklerden kolay silinmeyecek yorumlara imza atmışlar.Bir diğer ifadeyle, var kıldıkları kimlikleri sanki yaşıyormuşcasına izleyiciye yansıtmış ve üst düzey bir takım oyunculuğu ortaya koymuşlar.Dahası her sahne, her karakter, sahnede yer alan her detay ( işlemeli masa örtüsü, o gümüş samaver, kurumuş sazlar, göle uzanan tahta iskele...) özenle hesaplanmış, başarılı bir estetik etki yaratılmış.

Evet, beyninden, yüreğinden, anılarından kavrıyor seyircisini “Martı” ve bir daha da kolay kolay bırakmıyor. Hatta oyun bittikten sonra bile, Arkadina, Trigorin, Treplev, Nina ile devam ediyor yolculuğunuz,  veda edemiyorsunuz onlara. 

" Bir martı Konstantin Gavriloviç vurmuş..." 

Nina Zareçnaya “Martı” diye imzalıyordu mektuplarını. Puşkin’in ‘Deniz Kızı’ oyunundaki değirmencinin kendisini kuzgun sanması gibi, o da mektuplarında bir martı olduğunu tekrarlayıp duruyordu sürekli.

" Karanlık bastı anlamıyorum, içimdeki bu sıkıntı niye ?" 

“Martı” da hep birlikte hayal kurduk..tutkunun, özlemin, hüznün gövdesel hayat buluşlarıyla yüzleştik.. Acıya dokunduk. Estetize edilmiş duyarlıklar arasında nitelikli, ustalıklı oyunculuk gösteriminin virtüöziteye eriştiği, her açıdan yüksek düzeyli, sıra dışı, yetkin, hayata karşı söyleyecek sözleri olan, yaratıcı tiyatro seyircisinin önünü açan, tadına doyulmaz bir oyun seyrettik. Ve bu defa Nina Zareçnaya gibi “Martı” ismini kullanacağım yazımı noktalarken. Sadece “Martı”..o kadar !

HABER: Pınar Çekirge / Magazinname.com